رنگ‌های پاستلی می‌توانند بدون ایجاد تضاد شدید، به فضای داخلی شخصیت بدهند. اما نتیجه فقط به انتخاب نام رنگ وابسته نیست. مقدار نور، سطحی که رنگ روی آن می‌نشیند، رنگ کف و مبلمان و حتی ساعت استفاده از اتاق، ظاهر نهایی را تغییر می‌دهد. این راهنما روی کاربرد رنگ در فضا تمرکز دارد؛ برای کدهای نمونه، پالت رنگ‌های پاستلی را ببینید.
یک رنگ را محور قرار دهید
شروع با چندین رنگ ملایم به‌صورت همزمان ممکن است اتاق را بی‌انسجام کند. یک رنگ اصلی برای سطح بزرگ‌تر، یک همراه خنثی و یک تأکید محدود انتخاب کنید. آبی روشن می‌تواند کنار چوب و کرم گرم‌تر شود؛ صورتی خاکی با خاکستری یا سنگ روشن شکل دیگری پیدا می‌کند. پیش از خرید، نمونه‌ها را کنار مصالح واقعی قرار دهید.
نور روز و چراغ را جداگانه ببینید
پاستل‌ها در نور سرد و گرم یکسان دیده نمی‌شوند. رنگی که ظهر روشن و آرام است، زیر چراغ شب ممکن است زردتر یا خاکستری‌تر به نظر برسد. نمونهٔ رنگ را روی چند سمت اتاق امتحان کنید و با پرده‌های معمول همان فضا ببینید. عکس گوشی برای یادداشت مفید است، اما جای مشاهدهٔ مستقیم را نمی‌گیرد.
هر اتاق یک نیاز دارد
در اتاق نشیمن می‌توان رنگ را روی دیوار تأکیدی یا مبلمان آورد. در اتاق خواب، میزان تضاد و نور شب اهمیت بیشتری دارد. در فضای کار، پس‌زمینه‌ای آرام و خوانا برای صفحه‌نمایش و نورپردازی وظیفه‌ای را همزمان بررسی کنید. هیچ رنگی به‌تنهایی «آرامش‌بخش» یا «انرژی‌بخش» برای همهٔ افراد و همهٔ اتاق‌ها نیست.
ترکیب با شیشهٔ رنگی
اگر پنجره یا درب شیشهٔ رنگی دارید، رنگ دیوار را کنار نور عبوری از شیشه انتخاب کنید. در طول روز، لکه‌های رنگی می‌توانند روی دیوار و کف جابه‌جا شوند. گاهی زمینهٔ خنثی به این نور اجازهٔ دیده‌شدن می‌دهد؛ گاهی رنگی ملایم آن را کامل می‌کند. تصمیم را با نمونه در محل بگیرید.
برای یک انتخاب مشخص‌تر، سبز پاستلی در طراحی داخلی را بخوانید. در پروژه‌هایی که رنگ بخشی از پنجره است، راهنمای پنجرهٔ استیندگلس معیارهای نور و حریم را توضیح می‌دهد.
