پارتیشن شیشهٔ رنگی می‌تواند فضا را تقسیم کند و در عین حال بخشی از نور را عبور دهد. مزیت آن تنها رنگ نیست: انتخاب شیشهٔ شفاف، بافت‌دار یا اپال و جای‌گذاری هر قطعه می‌تواند میزان دید دو سوی فضا را کنترل کند و به پارتیشن نقشی مشخص در معماری بدهد.
نور را نگه دارید، دید را تنظیم کنید
برای راهرو یا لابی که نور طبیعی از یک سمت وارد می‌شود، پارتیشن توپر ممکن است بخش پشت خود را تاریک کند. پنل شیشه‌ای می‌تواند نور را به آن بخش برساند. شیشهٔ رنگی نیز این امکان را دارد، اما هرچه نقش متراکم‌تر یا شیشه کدرتر باشد، مقدار و رنگ نور عبوری تغییر می‌کند. بهتر است نمونهٔ واقعی را در محل و ساعت‌های متفاوت ببینید.
حریم خصوصی با رنگ به‌تنهایی ایجاد نمی‌شود. قطعهٔ شفاف، حتی اگر رنگی باشد، ممکن است دید مستقیم بدهد. برای اتاق جلسه یا فضای نیمه‌خصوصی، ارتفاع دید افراد نشسته و ایستاده را روی نقشه مشخص کنید و قطعات مات یا بافت‌دار را همان‌جا قرار دهید.
طرح و قاب را با کاربری هماهنگ کنید
در ورودی یک مجموعه، نقش می‌تواند نشانهٔ بصری باشد؛ در فضای کار، طرحی آرام‌تر ممکن است تمرکز را حفظ کند. اندازهٔ پنل، عرض قاب، مسیر عبور افراد و احتمال برخورد هم بر طراحی اثر دارند. شیشهٔ مناسب، اتصالات و پشتیبانی سازه‌ای باید برای محل نصب انتخاب شوند؛ تصویر یک نمونهٔ تزئینی به‌تنهایی برای مشخص‌کردن جزئیات ایمنی کافی نیست.
پیش از سفارش
- از دو سوی محل نصب عکس بگیرید و ابعاد تقریبی را ثبت کنید.
- مشخص کنید نور، دید و حریم در کدام بخش اولویت دارند.
- دربارهٔ نظافت، دسترسی و احتمال جابه‌جایی پارتیشن تصمیم بگیرید.
- انتظار کنترل صدا را جداگانه مطرح کنید؛ رنگ شیشه به‌تنهایی عایق صوتی نیست.
برای سنجش گزینهٔ شیشهٔ ساده و استیندگلس، مقایسهٔ دو نوع پارتیشن را بخوانید. نمونهٔ کاربرد و روش سفارش در صفحهٔ پارتیشن استیندگلس آمده است.
